Բագրատ Ենգիբարյան-Սինգապուրին անհրաժեշտ էր մի խնդրի գործնական լուծումն ստանալ, որը չէր հաջողվել գտնել ՙՆյաշընըլ ինսթրումենթսի՚ ոչ մի երկրի մասնաճյուղում: Հայկական մասնաճյուղի տնօրենը Աշտարակի մեր հին մասնագետների մեջ գտավ այն մարդուն, ով կարողացավ լուծել խնդիրը: Երիտասարդ սերունդ ունենք, որը ստեղծագործ է, հասուն սերունդ ունենք, որը ունի գիտելիք: Եվ խնդիրն այն է, թե ինչպես պիտի կարողանանք մի կողմից` նախ գիտելիքը փոխանցել, մյուս կողմից` ստեղծագործ մտքից ստանալ նոր գիտելիք: Մեր միակ մրցակցային առավելությունը մեր ֆունդամենտալ գիտելիքն է: Սակայն տարիների հետ դա կորցնում ենք, իսկ նորը չենք ստեղծում՚:
Հովիկ Մուսայելյան-Մեր ոլորտում առկա է մի թիմ, որը շարունակ հարցադրումներ է անում, և, որպես տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը Հայաստանի տնտեսության զարգացման հիմնական ուղղություն ընդունելու ջատագովների թիմ, մենք հավաքական ձայն ենք ներկայացնում: Մենք մնում ենք մեր կարծիքին, որ պետական մեքենայում մի անկյուն էլ պիտի այս ճյուղն ունենա: Դրանով կստեղծվի այն լոկոմոտիվը, որը կառաջնորդի ոլորտը, խնդիրներ կդնի և լուծումներ կգտնի, և ինչ որ մինչ այսօր ստեղծվել է, կշարունակի զարգացնել: Միկրոէլեկտրոնիկայի կրթական ծրագրերը Սինոփսիսի կրթական դեպարտամենտի ղեկավար Վազգեն Մելիքյանը վերջերս տարել էր Չինաստան, ազգային հերոսի նման էր ընդունվել այնտեղ: Իր աշխատավարձով նստած` գիշեր-ցերեկ կրթական ծրագրեր է մշակում, Մոսկվայում և Սինոփսիսի մյուս մասնաճյուղերում դրանք են օգտագործվում, մեզ մոտ ո՞վ է ճանաչում նրան: Մինչդեռ նման ուժեր ամբողջ աշխարհում հաշված մարդիկ են, ասում են` ընդամենը 100 հազարի չափ ծրագրավորողներ կան, որոնց թվում մենք ևս ունենք մասնագետներ: Continue reading →

ՀՈՎԻԿ ՄՈՒՍԱՅԵԼՅԱՆ- Մենք աշխատում ենք նույն բիզնես միջավայրում և, անգամ որոշ հարցերում տարակարծությունների դեպքում, մեր աշխատանքի ընթացքում հիմնականում նույն խնդիրներին ենք առնչվում: Ճարտարագիտական համալսարանում այս տարվա մեր կրթական ծրագրում ընդգրկվելու հավանական դիմորդների հետ ավանդական հանդիպման ժամանակ ուսանողներից մեկը հարցրեց. ՙԲազում գրականություն եմ կարդում, մամուլին, հեռուստատեսությանն եմ հետևում, ոմանք հաստատապես պնդում են, թե Հայաստանը ՏՏ ոլորտում առաջնակարգ դիրքեր է գրավում, մյուսները կտրականապես հերքում են դա: Ես ինքս եմ փորձում հասկանալ, թե Հայաստանն իրենից ի՞նչ է ներկայացնում, ի՞նչ տեղ է զբաղեցնում իր ներուժով, չեմ կարողանում՚:
Երիտասարդը շատ լավ հարց ուղղեց մեզ, որը մենք, ոլորտում անմիջականորեն և լրջորեն զբաղվածներս ևս, տարբեր ժամանակներում և տարբեր առիթներով ինքներս ենք փորձել և շարունակ փորձում ենք պարզաբանել: Ահա այսօր կլոր սեղանի եմ հրավիրել մարդկանց, ովքեր շատ լավ գիտեն դաշտը, գիտեն առավելությունները և թերությունները, որոնք լայն հասարակությանը հայտնի չեն, թեկուզև դրանց առկայությունը էական ազդեցություն ունի նույն այդ հասարակության բարեկեցության աստիճանի վրա: Կուզենայի մեր զրույցն սկսենք` փորձելով պարզաբանել ՏՏ ոլորտում Հայաստանի գրաված նիշը: Նախ, մենք ունե՞նք այդ նիշը, թե՞ ոչ: Continue reading →

Երկխոսություն ՎիվաՍել-ՄՏՍ-ի գլխավոր տնօրեն Ռալֆ Յիրիկյանի հետ

Հովիկ Մուսայելյան – Վերջին տարիներին մեզանում անընդհատ խոսվում է այն մասին, որ մեր երկրի առջև ծառացած հիմնական խնդիրներից մեկը տեղեկատվական հասարակության ձևավորումն է, բայց հասարակության տեղեկացվածության ուղղությամբ շատ քիչ բան է արվում: Եթե այսօր փորձենք մի փոքրիկ մոնիթորինգ անել, թե հասարակության տարբեր շերտերում որքանով են տեղյակ ընդհանրապես հեռահաղորդակցության և, մասնավորապես, բարձր տեխնոլոգիաների բնագավառից, համոզված եմ` կպարզվի, որ գերակշիռ մասը չեն պատկերացնում, թե ինչի մասին է խոսքը: Ահա թե ինչու ամսագրում բացված խորագրի շրջանակներում ցանկանում ենք բնագավառում աշխատող մարդկանց, հեղինակավոր գործիչների միջոցով քննարկվող հարցին մասնագիտական լրջությամբ վերաբերվել և հասարակությանն ու նաև իշխանությանը տեղյակ պահել մեր պատկերացումների, արածի ու անելիքների, ընթացքում հանդիպող ու խանգարող խնդիրների մասին: Ձեզ հետ զրույցը ցանկանում եմ սկսել սփյուռքի գործոնից: Ինձ թվում է` մենք հաճախ գերագնահատում ենք այս գործոնը: Շատ պետական այրեր, հասարակության տարբեր շերտեր ներկայացնող մարդիկ պատասխանատվության որոշ բեռ միշտ փորձում են դնել սփյուռքի վրա` ապավինելով նրա օգնությանը: Իրարամերժ մի վիճակ է, իսկապես, կարծես թե գերագնահատվում է այդ ուժի կարողությունը, սակայն, իմանալով, թե ինչպիսի ներուժ ունենք սփյուռքում, օրինակ, մասնավորապես, ՏՏ բնագավառում, մյուս կողմից էլ` ճիշտ է նաև հակառակ տեսակետը` շատ քիչ են օգտագործվում նրա հնարավորությունները: Continue reading →

2005թ. հոկտեմբերին մամուլում հրապարակվեց, որ կիսահաղորդիչների նախագծման ծրագրերի մշակման աշխարհի առաջատար ՙՍինոփսիս՚ ընկերությունը ձեռք է բերել միկրոսխեմաների արտադրողականության կառավարման և թեսթային միկրոսխեմաների լուծումների մշակման համաշխարհային առաջատար HPL Technologies ընկերությունը: Տեղեկատվության մեջ ուշադրություն էր գրավում ՙՍԻՆՈՓՍԻՍ Արմենիա՚ ՓԲԸ տնօրեն Հովիկ Մուսայելյանի հայտարարությունն այն մասին, որ այս միացումը նշանակալից իրադարձություն է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում ոչ միայն Հայաստանի սահմաններում, այլ ամբողջ աշխարհում: Դա, փաստորեն, տարածաշրջանում ոլորտի զարգացման կենտրոն որպես Հայաստանն ընտրելու որոշման ամրագրում էր: Գործարքն արժեր 13 մլն դոլար:
ՙՍինոփսիսն՚ արդեն հայաստանյան երկու ընկերություն էր ձեռք բերել, LEDA դիզայնը/նախկին LEDA Sistems-ը/ և Monterey Arset-ը: Ձեռնարկությունների ձեռքբերման միջոցով ընկերությունը խոշորացնելը խոսում է այն մասին, որ տարածաշրջանային կենտրոն դառնալու ուղղությամբ գործնական քայլերը հաջորդում են մեկը մյուսին:
Ներկայումս Հայաստանում ՏՏ ոլորտի ինժեներական կադրերի թիվը 5000 է, 2010թ. այն կհասցվի 13-14 հազարի: Սպասվում է անգամ մրցակցություն: Մասնագիտական որոշ գնահատականների համաձայն ՏՏ ոլորտը առաջիկա տասնամյակում ի վիճակի է ընդհանուր հասույթը հասցնել 300-400մլն դոլարի, որը կնպաստի արտասահմանյան այլ ընկերությունների մուտքին, և, որպես հետևանք, կադրային խնդրի առաջացմանը:Ոլորտում աշխատավարձը էականորեն ավելացել է և տեղի կունենա արտագաղթած ուղեղների ներհոսք: Եթե արտերկրներում մասնագետներին հրավիրում են դրսից, ապա մեր դեպքում ակնկալվում է ոլորտը զարգացնել հայ մասնագետների վերադարձով և տեղում կադրերի պատրաստումն ընդլայնելով:
HPL ընկերության փոխնախագահ Բրաեն Գորդոնն այն ժամանակ նշել էր, որ հայ մասնագետներն ընկերությանն օգնել են միկրոսխեմաների արտադրության մեջ արտադրողականությունն ավելացնելուն նպաստող ծրագրերի ստեղծման գործում առաջատար դառնալ աշխարհում: Continue reading →