Ես կարծում եմ, որ տեղեկատվական և հեռահաղորդակցական տեխնոլոգիաների ոլորտը մեր երկրի տնտեսության առաջնահերթություններից է, և չափազանց կարևոր է, որ ՏՀՏ ոլորտի առաջատար ընկերությունները սերտ համագործակցություն ունենան համալսարանների հետ, նախապատվորեն ոլորտի համար որակյալ կադրեր պատրաստելու համար: Պոլիտեխնիկը միշտ եղել է հանրապետության արտադրական ոլորտին բարձրորակ ճարտարագետներ մատակարարող կրթօջախ: ՀՊՃՀ Շրջանավարտների միությունը լինելով այս կարևոր միջոցառման հովանավորը Սինոփսիս Արմենիայի հետ, իր հիմնական նպատակներից մեկն է համարում նպաստելը ԲՈՒՀ-արտադրություն փոխշահավետ համագործակցությանը: (Հ. Մուսայելյան)

Այսօր Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում ՀՀ Նախագահի ամենամյա կրթական պարգևի  «Հաղթողների ակումբի» անդամները և Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի  միկրոէլեկտրոնային սխեմաների ոլորտի ուսանողները բացառիկ հնարավորություն ունեցան հանդիպել Հայաստանում ԱՄՆ դեսպան Ջոն Հեֆֆերնի հետ:

Ես կարծում եմ, որ հեղինակավոր մարդկանց հետ նման հանդիպումները չափազանց կարևոր են մեր ուսանողների և կրթական պարգևի հաղթողների համար: Նրանք անմիջական շփում են ունենում հետաքրքիր և հարուստ կենսափորձ ունեցող մարդկանց հետ և հնարավորություն են ունենում ստանալ իրենց հուզող հարցերի պատասխանները: Այս հանդիպումները չափազանց կարևոր են նաև մեր հյուրերի համար, ովքեր շփվում են լավագույն ուսանողերի հետ և ստանում են նրանցից իրատեսական արձագանք երկրում տիրող իրավիճակի վերաբերյալ: (Հ. Մուսայելյան)

Երկխոսություն ՀՀ տարածքային կառավարման նախարար Արմեն Գևորգյանի հետ

Հովիկ Մուսայելյան–Պարոն Գևորգյան, Ձեզ հետ ցանկանում ենք զրուցել այն պրոբլեմների շուրջ, որոնք այսօր առկա են Հայաստանի մարզերում: Ուզում եմ առանձնացնել հատկապես աշխատատեղերի ու դրանից բխող` արտագաղթի խնդիրը։ Անշուշտ, տեսանելի են պետության կողմից արվող քայլերը, սակայն կուտակված և նոր առաջացող խնդիրներն այնքան լուրջ են, բարդ, որ դրանք դեռևս անհանգստացնում են մեր հանրությանը։ Կարծում եմ, կհամաձայնեք ինձ հետ, որ Հայրենիք ասելով և’ Հայաստանում, և’ սփյուռքում մարդիկ կարծես թե կորցնում են տարածքային զգացողությունը, հայրենիք ասելով հասկանում են Երևանը, իրենց կամ նախնիների ծննդավայրը, Արարատ սարը…Հայ մարդը տարօրինակ երկվության մեջ է հենց միայն այն պատճառով, որ դեռ սովետական տարիներից հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացվել է մայրաքաղաքի զարգացման վրա, և երկիրը կարծես թե բաժանվել է երկու մասի` Երևան և մարզեր։ Պետք է վերականգնել այն ճշմարիտ զգացողությունը, որ հայրենիքը ձգվում է հեռավոր սահմանամերձ գյուղերից մինչև մայրաքաղաքի սիրտը։ Ապակենտրոնացման ուղղությամբ իրականացվող ծրագրերի մասին կցանկանայի լսել ձեզնից, ինչն, անկասկած գերագույն խնդիրներից մեկն է դարձել հանրապետության համար։ Ինչպիսին է վիճակը մարզերում և ինչու է դանդաղում այնտեղ առկա ներուժի օգտագործումը: Չէ որ դա է միակ հնարավոր պայմանը, որ մարդիկ դեպի մայրաքաղաք չձգտեն, կամ երկրից դուրս գնալու մասին չմտածեն, այլ տեղում կայանան, աշխատեն, հաջողության հասնեն: Continue reading →